Lanzarote

Wij maakten een cruise langs 4 Canarische eilanden en het bloemeneiland Madeira. Over ieder eiland schrijven we een blog met tips en foto’s. Dit blog gaat over Lanzarote. De blogs over Gran CanariaMadeira en Tenerife en Fuerteventura staan al online.

In goed gezelschap

Lanzarote is een bestemming met een gouden randje. Dat ligt niet zozeer aan het eiland zelf, maar aan de ontmoeting die we hier zullen hebben. Het toeval wil namelijk dat mijn moeder en haar vriendin hier op vakantie zijn. Natuurlijk willen we een groot deel van de dag met hen doorbrengen.

In Nederland hadden we al bedacht dat het dan leuk zou zijn om naar het Noorden van Lanzarote te reizen, om hier de Jameos del Aqua te bekijken. We hadden met een georganiseerde excursie deze trip kunnen maken, maar kozen, na de goede ervaring op Fuerteventura, voor het huren van een auto.

Mooie stranden, lieflijke bebouwing

Lanzarote oogt groener en glooiender dan Fuerteventura, dat rots- en bergachtiger is. Tenminste het deel waar wij doorheen gereden zijn. Niet dat we nu grote bospartijen tegenkomen. Het is meer een soort sedumachtige bodembedekking.

Strand Arrecife

Mooi op tijd arriveren we in Arrecife, het badplaatsje waar de dames ons opwachten met koffie. Vol trots tonen ze ons hun vakantiewoning, waarna de tocht kan starten. ‘Eerst even langs de boulevard rijden.’ zegt Willem, en hij draait de auto richting de zee. We rijden een stukje langs de kust, met een mooi breed strand en prachtig aangelegde wandelboulevard met af en toe een terrasje. Lanzarote heeft weinig hoogbouw. Er zijn wel appartementengebouwen aan de kustlijn maar het is niet helemaal volgebouwd, zoals je elders in Spanje en andere toeristische gebieden wel ziet. In de wijken achter de kustlijn zie je vooral lieflijke witte huizen en met zorg aangelegde groene binnentuinen met zwembad. Het is meteen duidelijk waarom moeder en haar vriendin hier graag komen.

Jameos del Aqua

Jameos del Aqua is de eerste bestemming. Deze rotsen met grotten langs de kust vormden in de 20e eeuw het speelveld van César Manrique, die op Lanzarote geboren is en leefde van 1919 – 1992. César Manrique was een Spaanse kunstschilder, beeldhouwer, architect en bouwadviseur. Hij maakte er zijn levenswerk van om natuurlijke elementen samen te brengen met kunstzinnige uitingen, zonder hierbij afbreuk te doen aan de oorspronkelijkheid. Sterker nog, zijn toevoegingen versterken de kenmerken van de natuur op een oogstrelende manier.

De combinatie van kunst, natuur en architectuur levert een werkelijk adembenemend schouwspel op dat in de grotten is gecreëerd. Natuurlijke houten elementen zijn toegevoegd, waardoor er ook uiteenlopende zitjes zijn waar je kunt genieten van het uitzicht terwijl je een kopje koffie drinkt. Beelden zeggen meer dan woorden, dus hier komen er een paar.

Casa de Manrique

Het architectonische hoogstandje Jameos del Aqua maakt ons nieuwsgierig naar Cesar Manrique. Wie was hij en waar leefde hij? We besluiten zijn voormalige woning, die nu opengesteld is voor publiek, te bezoeken.

Manrique woonde in Casa de Manrique vanaf de 70-er jaren. Dat zie je duidelijk terug in het huis en de inrichting. Bijzonder hoe je door de woonkamer, badkamer en slaapkamer van een vreemde kan lopen en toch zoveel dingen herkent. Een oude platenspeler, een butler tray met mooie drankflessen, een grote donkere zithoek met zware meubelen en overal asbakken op tafel. Een vuurplaats middenin de kamer. Zachte oude jazzmuziek op de achtergrond. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het zorgt voor herinneringen waarvan ik niet wist dat ze nog in mijn geheugen verborgen waren. Ik werd er een beetje melancholisch van, maar ik vond het toch erg mooi. Ken je dat gevoel?

Teguise

Na al deze culturele ervaringen is het tijd voor wat luchtigers. We besluiten een bezoek te brengen aan het pittoreske dorpje Teguise. Na een wederom prachtige rit met de auto belanden we in een witte schilderachtige omgeving met winkeltjes, terrasjes en pleinen. Natuurlijk staat de kerk in het midden, met hieromheen een groot plein, waar ze van alles aan het opbouwen zijn voor een concert dat die avond gaat plaatsvinden. Lijkt me indrukwekkend om in zo’n omgeving te genieten van muziek.

Wij verkiezen een tafeltje in de schaduw en nemen een lekker croissantje met kaas. Daarna besluiten we ons gezelschap weer terug te brengen, want het schip wacht niet :-). Het was een heerlijke dag op een lieflijk eiland vol cultuur en respect voor de natuur. Erg leerzaam om te zien hoe je die elementen respectvol kunt verenigen in een toeristische bezienswaardigheid en het zo mogelijk maakt om de schatten van de natuur in stand te houden.

Tot onze volgende reis!

Dit was het laatste eiland waar we geweest zijn. Fijn dat jullie met ons meegeleefd hebben tijdens onze reis en dank je wel voor het lezen van onze blogs. Tot later, we blijven reizen en delen graag een volgende keer weer onze ervaringen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.